Gubienie i odnajdywanie sensu

„Ach, umieć rozrzucić swoje klepki mózgu i umieć je w każdej chwili zebrać, i domki z nich stawiać jak z kart”. Juliusz Osterwa

Był w liceum ekonomicznym, ale pociągała go sztuka: występował w grupie teatralno-kabaretowej i z powodzeniem brał udział w niezliczonej ilości konkursów recytatorskich. Po maturze złożył papiery na Wydział Nauk Ekonomicznych UW
i… do PWST w Krakowie. I wówczas przypomniał sobie o pewnej rozmowie ze studentem SGH. Chłopak zdziwił się, po co przyjechałem do Warszawy, skoro „pod nosem” mam znakomitą uczelnię. Tak, mieszkając dwadzieścia kilometrów od WSB-NLU, w stolicy dowiedziałem się o walorach mojej przyszłej Uczelni.

Studia w WSB-NLU kojarzą się Krystianowi ze znakomitymi relacjami między profesorami a studentami. Atmosfera serdeczności inspirowała do ciągłych poszukiwań odpowiedzi, rozwijając osobowość i umiejętności życiowe oraz zawodowe. Kiedy utworzono Wydział Studiów Politycznych, Krystian został pierwszą osobą, która studiowała dziennie dwa kierunki: zarządzanie i politologię. Raz zdarzyła się sesja, podczas której musiał przystąpić do dziewiętnastu egzaminów!

Na Uczelni znany jest ze spektakli realizowanych przez Studencką Grupę Przyjaciół Sztuki, Grupę Teatralno-Kabaretową „Spleen”, a szczególnie z mistrzowskich recytacji podczas programów WSB Jazz Cafe czy WSB Love Cafe. Programy te łączyły muzykę, taniec, śpiew i recytację. Koledzy pamiętają też jego niezwykłe skupienie podczas wykładów prof. Miłowita Kunińskiego. Krystian tak był pochłonięty filozoficznymi rozmyślaniami, że nawet nie drgnął, gdy przypadkiem uderzyły go rzucone przez kogoś klucze.

Zarządzanie i Politologia? Krystian czuł, że ta rola nie została napisana dla niego. Chociaż studia sprawiały mi satysfakcję, czułem wewnętrzny niepokój – mówi.
– Zapewne presja tęsknoty za niezrealizowanym marzeniem kazała mi szukać innej drogi rozwoju. Przekonanie, że za tęsknotą trzeba podążać, doprowadziło do obecnego stanu rzeczy. Kończę PWST im. L. Solskiego w Krakowie, złożyłem pracę magisterską (o prawdzie scenicznej) i czekam na termin obrony. Przedstawienie dyplomowe, w którym brał udział Babel 2 w reżyserii Mai Kleczewskiej, otrzymało nagrodę specjalną jury dla najlepszego spektaklu na XXIX Festiwalu Szkół Aktorskich w Łodzi. Spektakl wystawiany był też podczas Warszawskich Spotkań Teatralnych, Festiwalu Debiutów Teatralnych „Pierwszy Kontakt” w Toruniu oraz na międzynarodowym festiwalu teatralnym „Boska Komedia” w Krakowie.

Pierwszy krok w stronę teatralnych marzeń został wykonany.

Do sukcesu zawodowego jeszcze mi daleko – dodaje skromnie Krystian – ale dążenie do uzależnienia szczęścia od własnych decyzji wyznacza kierunek dokonywanych wyborów. Moja pasja i hobby to nauka aktorstwa oraz próby odczytywania relacji międzyludzkich i formowania ich w sceniczne symbole.

Obecnie ma dwa cele: podziękować ukochanej i najbliższym za cierpliwość oraz wyrozumiałość, no i… grać dla najlepszych reżyserów.